Keloğlan ve Sihirli Değnek
Bir varmış, bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, yemyeşil dağların arasında bir köy varmış. Bu köyde Keloğlan adında, saf ama bir o kadar da akıllı bir delikanlı yaşarmış. Keloğlan’ın dünyalar güzeli bir keçisi varmış. Bu keçi, sıradan bir keçi değilmiş; sütünden içen herkes sağlık bulur, derdine derman olurmuş.
Ancak köyde kıtlık başlamış. Herkes açlık ve susuzlukla mücadele ediyormuş. Bir gün, köyün ağası Keloğlan’ın keçisini istemiş. “Bu keçi artık köyün malı olacak,” demiş. Fakat Keloğlan keçisini vermek istememiş:
“Bu keçi anamın yadigârıdır. Onu size vermem!” diye diretmiş.
Keloğlan’ın direndiğini gören ağa, köyün korucularını göndermiş. Keloğlan mecburen keçisiyle köyden kaçmış. Günlerce yürüyüp bir ormana ulaşmışlar. Ormanda bir yaşlı nineyle karşılaşmışlar. Yaşlı nine, “Evladım, senin derdin büyük ama sabrın daha büyük,” demiş ve ona sihirli bir değnek vermiş:
“Bu değnekle keçin susadığı zaman hemen yere vur, ne olacağını göreceksin.”
Keloğlan önce ninenin söylediklerine inanmamış ama keçisi çok susadığı için, değneği yere vurmuş. Birdenbire, değneğin değdiği yerden tertemiz bir su fışkırmış. Keçi suyu içmiş, Keloğlan da kana kana içmiş.
Ertesi gün Keloğlan bir köye ulaşmış. Bu köyde insanlar susuzluk çekiyormuş. Keloğlan, keçisinin suyunu köylülere vermiş ve ninenin değneğiyle köyün ortasına vurmuş. Değnek yine işe yaramış, kocaman bir göl oluşmuş. Köy halkı Keloğlan’a çok teşekkür etmiş.
Bu olay duyuldukça Keloğlan ve keçisi başka köylerde de yardım etmeye başlamış. Nerede kuraklık varsa oraya gidiyor, değneğiyle sular fışkırtıyormuş. Fakat bu durum köyün ağasının kulağına gitmiş. Ağa, Keloğlan’ın peşine düşmüş.
Ağa, Keloğlan’ı yakaladığında, keçisini ve değneğini istemiş. Keloğlan, “Bu keçi ve değnek başkalarına yardım etmek için. Sana verirsem köylüler yine aç kalır,” demiş. Ağa, buna aldırış etmeden değneği zorla almış.
Ama işin ilginç yanı, değnek ağanın elinde işe yaramamış. Çünkü değnek yalnızca iyi kalplilerin elinde çalışıyormuş. Ağa bunu fark edince, Keloğlan’a sinirle saldırmaya kalkmış. O sırada keçi, ağaya bir boynuz darbesiyle dersini vermiş ve ağa oradan kaçarak uzaklaşmış.
Sonunda Keloğlan ve keçisi köylerine dönmüş. Ninenin verdiği değnekle köyün ortasında bir göl oluşturmuşlar. Bu göle "Keçi Gölü" adını vermişler. Köy halkı artık açlık ve susuzluk nedir bilmez olmuş. Keloğlan, keçisiyle birlikte mutlu mesut bir hayat sürmüş.
Gökten üç elma düşmüş: Biri Keloğlan’a, biri keçisine, biri de bu masalı dinleyenlere!
Alakalı İçerikler
-
Keloğlan ve Sihirli Sürahi 10 Ay önce
Keloğlan bastonunu eline almış, yollara düşmüş. Günler geçmiş, dağlar aşmış, dereler geçmiş. Bir gün ormanda yolunu kaybetmiş. Tam geri dönecekken yaşlı bir dede görmüş, elinde bir testiyle su doldurmaya çalışıyormuş.
-
Gece ile Gündüz - Unutulan Antlaşma 1 Yıl önce
Evrenin başlangıcında, Gece ve Gündüz sadece birer güç değildi; onlar yaşayan, nefes alan varlıklardı. Gece siyah bir pelerin gibi gökyüzüne yayılır, yıldızlar onun nefesiyle parlar; Gündüz ise güneşin kor ateşi gibi gökyüzünü yakar, her köşeyi aydınlatırdı...
-
Mezopotamya'nın Masalsı Yolculuğu - Sümerlerden Babillilere ve Asurilere 2 Yıl önce
Bir zamanlar, çok eski zamanlarda, Dicle ve Fırat nehirlerinin kıyısında, bereketli topraklar üzerinde birçok büyük medeniyet doğdu.
-
Gökyüzünde Parlayan Yıldız ve Çoban 2 Yıl önce
Uzun uzun yıllar önce bir zamanlar gök yüzü daha parlak, daha temiz ve geceleri daha yıldızları görmek daha kolaymış. İnsanlar geceleri yızdızları izler onlar da huzur ve hatta onlarla yollarını, yönlerini bulurlarmış. İşte böyle bir zaman da yaşayan bir çoban varmış.
-
Keloğlan'ın Işıldayan Dilekleri 2 Yıl önce
Bir zamanlar, uzak bir köyde yaşayan fakir bir ailenin tek çocuğu Keloğlan varmış. Keloğlan, zeki ve cesur bir çocuktu, ancak ailesiyle birlikte geçim sıkıntısı çekiyorlardı..
-
Rüzgar ve Toprağın Dostluğu 2 Yıl önce
Bir zamanlar, yemyeşil bir ormanda Rüzgar ve Toprak adında iki dost yaşarmış...
- Masal
Tepkini Göster
- 1
- 1
- 1
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
- 0
Yorumlar
Sende Yorumunu Ekle